Trainingsschema

Het staat vast.

Daar is hij dan. Helaas. De lang gevreesde bevestiging. De oudste marathon van België, de Nacht van Vlaanderen op 19 juni, wordt geannuleerd. Sterker nog, er volgen géén voorjaarsmarathons meer in 2020. Geen enkele, noppes, nada… Ik keek zo uit naar dat wedstrijdgevoel, de adrenaline en vooral de finale ontlading bij het passeren van de finish, hopelijk na een eindsprintje!

Ik weet natuurlijk wel dat ik een risico nam door mij op de Nacht van Vlaanderen  te richten, na de teleurstelling door de annulatie van de Maasmarathon in mei. Het was gewoon sterker dan mezelf. Mijn benen hunkeren naar een nieuwe marathon. Nog steeds. Wachten tot het najaar voelt als een ware marteling.

Ook Francesca voelt dat. Met een korte maar gevatte vraag, wakkert ze mijn drang nog wat verder aan: “Waarom dan wachten?” Euhm… Daar stond ik dan, met mijn mond vol tanden. Ze doelde duidelijk op een marathon in m’n eentje. Maar even terugdenken aan enkele trainingssessies terug en ik had mijn antwoord klaar: “Zot?! Zelfs tijdens een wedstrijd is een sub 3 al hoog gegrepen voor mij. Hoe zou ik dat moeten klaarkrijgen in m’n eentje?” Ik weet namelijk uit ervaring dat een solo-race verre van evident is.

Maar Francesca geeft niet op. “Tuurlijk lukt je dat! Ik ga je steunen.” Dat ze me zal steunen, daar twijfel ik niet aan. Dat doet ze altijd! Ik twijfel wél of het de poging waard is, zonder de bevorderlijke boost van een wedstrijd. Maar… Plots raast er een storm van vragen en verdwazing door mijn hoofd. Wat zeg ik nu? Ik schrik van mijn eigen gedachtegang. Waarom zou zo’n marathonpoging het niet waard zijn? Het vraagstuk onmiddellijk even omgekeerd stellen, om te knokken tegen die innerlijke chaos: Waarom zou ik het niet proberen? Lukt het niet, dan doen we in het najaar toch gewoon een nieuwe poging? Nee, foei, Matthias, dat is nog niet voldoende. Het is zelfs niet in vraag te stellen. Het kan me best wel lukken! Het gaat me lukken! De trainingen verlopen goed en het marathontempo voelt steeds comfortabeler. Ook Polar bevestigt dit, mét gefundeerde data. Mijn Running Index toont dat het moment rijp is. Dat mag ik toch niet negeren? Toch, @Polar?

Yes, we gaan er gewoon voor! Mijn volgende marathon: 21 juni 2020. Solo of niet, time will tell. Hoe dan ook, dan loop ik mijn eerste Sub 3 poging. Nog 9 weken te gaan. Wat spannend!!

Door naar die specifieke datum toe te leven, wil ik de spanning van een wedstrijd simuleren. Anderzijds wil ik, door de ervaringen gedurende mijn parcours naar het moment van de waarheid met jullie te delen, enige druk leggen op mezelf. Dat moet voor een gezonde nervositeit zorgen. Aan motivatie is er alvast geen gebrek. Integendeel, ze is groter dan ooit. Daar waar ik 2 maanden geleden nog dacht dat een Sub 3 marathon een meerjarenplan zou worden, geloof ik echt dat de kans er al inzit bij de eerste poging!

Aan alle lezers, volgers, sympathisanten, geïnteresseerden, …: Noteer alvast 21.06 in uw agenda. Ik kan alle steun, raad en tips gebruiken. Hou jullie vooral niet in.

Aan alle lotgenoten: ik nodig u uit virtueel mee te lopen! Laten we samen toeleven naar deze voorjaarsmarathon.

Allen, verenigt u!

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.