Trainingsschema

Terug van weggeweest (?)

Ik weet het, beste lezers.

Het is lang geleden dat ik nog iets van mij liet horen. Het is dan ook een harde periode. Voor een marathonloper op dreef, is een abrupte terugval van 80-90 km per week naar 0 op z’n minst gezegd geen pretje. Ja, ja, ik hoor het je wel denken: “Aha, dan je net méér tijd voor deze blog!” Eerlijk gezegd: de goesting was er even niet meer. Ik had geen doel om over te schrijven en viel in een mentale leegte, een zwart gat. Dat vertaalde zich dan weer in de jammerlijke stilte op deze pagina. Mijn excuses…!

Waar ik het allemaal over heb? Wel, je kon eerder al lezen dat ik na mijn Sub 3 marathon noodgedwongen moest afkicken. Ik heb er voorheen nooit iets over gelost, aangezien ik er niet aan wou toegeven. Ik zat in die drive naar de Sub 3 en het was dus bijlange het moment niet om te pauzeren. Het lopen zelf deed gelukkig ook nooit pijn. Na de trainingen waren mijn onderste buikspieren wel stijf alsof ik een uur sit-ups had gedaan in plaats van een uur gelopen. Vreemd. Rekoefeningen hielpen om die verkrampte buikspieren weer op lengte te krijgen en zo kon ik me klaarstomen voor de volgende training.

Na de marathon kon het zo niet blijven duren. Aangezien het doel bereikt was en er nog geen nieuwe op de agenda stond, was het tijd om dit te laten herstellen. Helaas lukte dit niet zolang ik bleef lopen. Het was dus duidelijk dat er looprust moest volgen. Gelukkig kon ik mijn energie kwijt op de fiets. Fietsen gaf geen klachten. Hoewel ik na een fietsrit niet dezelfde voldoening ervaar als na een loop, ben ik enorm blij dat ik zo toch nog in beweging kon blijven.

Het meest vervelende aan de situatie, is die onwetendheid. Dit is blijkbaar zo’n blessure die niet direct in een hokje te plaatsen is. Het bekkengebied is heel complex, dat is ondertussen duidelijk. Er kan daar heel veel misgaan met gelijkaardige symptomen tot gevolg maar helaas verschillende behandelingen. Dat maakt de kans dat je een ineffectieve therapie voorgeschreven krijgt nogal reëel. Zo heb ik verschillende kine-sessies gevolgd, inclusief angstaanjagende grote naalden in mijn lies (dry needling, voor de geïnteresseerden). Daarbij heb ik superinteressante oefeningen leren kennen, dat wel, maar de blessure werd er niet minder van. Twee osteopathische behandelingen mochten ook niet baten.

Uiteindelijk volgde een MRI-scan die – nota bene na ondertussen 3 maanden quasi volledige looprust – oedeem zichtbaar maakte op mijn schaambeen. Dat is vochtophoping in het bot en zou wijzen op een breukje, mogelijks een stressfractuur. Ik schrok er best wel van dat dit nog zichtbaar was. Ondertussen liep ik toch al heel lang niet meer en had ik ook geen enkele last meer – toch niet los van het lopen. Nee, belasten van de buikspieren of niezen gaven geen klachten meer. Het lopen heb ik nog niet aangedurfd, uit schrik voor een direct herval en een nog langere revalidatie. Eerst wil ik de oorzaak weten. Moeilijk, maar deze keer wel verstandig!

De vraag is natuurlijk: Weten we het nu? Zeker? Ok, vocht in het bot wijst dan wel op een breukje maar de symptomen komen niet overeen met wat dr. Google mij vertelt. Het klinkt ook niet zo logisch. Ik heb nooit pijn gevoeld bij druk op het bot. Dat zou je toch verwachten bij een breuk? Mijn buikspieren voelden stijf, weliswaar rond het schaambeen. Belasten ervan resulteerde in een zeurende pijn. Ik zou het dus eerder linken aan een probleem met de buikspieren of ten minste de aanhechting ervan aan het schaambeen. Maar ok, ik ben geen dokter. Laten we hen vertrouwen!

Je ziet, er spoken veel onzekerheden en vragen door m’n hoofd. Ondertussen zijn we zo weer een maand verder en zou ik het lopen wel eens terug mogen aanvatten. Ik heb er heel veel zin in. De schrik blijft er wel, dat het stijve gevoel direct terug gaat komen. Dat zou een nachtmerrie zijn! We kunnen het natuurlijk enkel weten als we proberen…

Zou ik durven?

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.